گل سنگ

دل ویوانه برو!

shaghayegh56 — Fri, 27 Jun 2008 14:22:17 GMT

زير اين رنگ سپيد رو سياهند همه

بين اين قوم نمان که تباهند همه

دل ديوانه برو سر به بيراهه بزن

که در اين وادي تنگ سر به راهند همه

خويش را وسوسه کن، گندمي را بربا

تا نگويند هنوز بي گناهند همه

پاک و آزاد بخند بين اين مردم تلخ

که به ديوانگي ات صد گواهند همه

بايد آغاز شوي، بال پرواز شوي

صبح در طالع توست، شامگاهند همه

روي اين مشق سکوت خط فرياد بکش

تا بدانند که باز اشتباهند همه

بخت اين مردم شوم، رخت فرداي تو نيست

چون که در شهر شکست، پادشاهند همه...

نغمه ام را نپذير! دل ديوانه نرو

بين اين قوم بمان، بي پناهند همه

نغمه رضايي

بیا تا خدا برویم.

shaghayegh56 — Mon, 23 Jun 2008 22:12:02 GMT

بيا شب شعرم را با حرفهايت ستاره باران کن، بيا زير باران حرفهاي سهراب را تا آخر زمزمه کنيم. بيا با هم تکه اي از مهرباني را نقاشي کنيم.

امشب بيا حوض خيالمان را تا آنجا که فضا دارد پر از ماهي و واژه کنيم. امشب قشنگتر از يلداست ، بيا تا خدا برويم.

رعایت!!!

shaghayegh56 — Fri, 13 Jun 2008 21:04:25 GMT

با این همه_ ای قلب در به در_

از یاد مبر که ما

-من وتو_

عشق را رعایت کردیم.

از یاد مبر

که ما

_من و تو ـ

انسان را رعایت کردیم.

خود اگر شاه کار خدا بود

یا نبود.

اتهام...دوست داشتن!!!

shaghayegh56 — Sun, 01 Jun 2008 11:26:14 GMT

در دادگاه عشق:

قسمم قلبم بود. وکیلم دلم بود.

و حضار جمعی از عاشقان و

دلسوختگان

قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن

تو اعلام کرد.

نگاه آخر!

shaghayegh56 — Wed, 28 May 2008 20:02:12 GMT

ماهی شده بود باورش ، تور اگه بندازن سرش ، میشه عروس ماهیا، شاه ماهی میشه همسرش،ماهیه باورش نبود تور، اگه بندازن سرش،نگاه گرم ماهیگیر،میشه نگاه آخرش.

نتوانستم!!!

shaghayegh56 — Sun, 11 May 2008 19:57:06 GMT

ندارد چشم من تاب نگاه صحنه سازی ها

من یکرنگ بیزارم از این نیرنگ بازی ها

زرنگی نارفیقا نیست این، چون باز شد دستت

رفیقان را ز پا افکندن و گردن فرازی ها

تو چون کرکس، به مشتی استخوان دلبستگی داری

بنازم همت والای باز و بی نیازی ها

به میدانی که می بندند پای شهسواران را

تو طفل هرزه پو، باید کنی این ترک تازی ها

تو ظاهر ساز و من حق گو، ندارد غیر از این حاصل

من و از کس بریدن ها، تو و ناکس نوازی ها!

نامه ای برای تو...

shaghayegh56 — Fri, 04 Apr 2008 21:21:55 GMT

زيباي من سلام!

من از ديار عشق به تو نامه مي نويسم! اينجا همه پروانه ها در شعله شمع عاشقانه سوخته اند٬

بلبلان در كنار گل پژمرده شان آرام خوابيده اند٬ ماه تمام شب را به دنبال خورشيد مي گردد....

عمري مي خواستم كه عشق را با مداد رنگي هايم نقاشي كنم٬ غافل از اينكه عشق يعني

يكرنگي! اين حرف را روزي كه مرا با كلام خويش مسحور كرده بودي از نگاهت خواندم. چه

روز با شكوهي بود! آن روز آسمان را بين خودمان تقسيم كرديم: باران براي من٬خورشيد

براي تو٬برف براي من٬ستاره ها براي تو....

ولي از آن روز مدتها گذشته است. باراني كه سهم من بود از چشمان من باريد. به موهاي

سپيدم نگاه كن!همه مي گويند خيلي زود پير شده ام٬ ولي تو كه مي داني همان برف هايي كه

مال من بود بر سرم نشسته است. ناراحت نباش! به لبخند خورشيد و چشمك ستاره مي ارزيد....

من بازي عشق را به تو باختم. از باختن پشيمان نيستم٬ ولي اي كاش مي توانستم يك بار ديگر دلم را به تو ببازم. حيف كه ديگر نمي توانم٬ كمي شكسته شده ام. براي اين همه زيبايي نفس كم

مي آورم...

اين نامه را با قاصدك برايت مي فرستم. تا يكي دو روز ديگر به دستت مي رسد. تا آن موقع

من به اميد وصالت براي هميشه خوابيده ام. شك ندارم كه در زير خاك هم خواب تو را مي

بينم. از اين كه بيش ازاين طاقت نياوردم و اين قدر زود رفتني شده ام متاسفم

مرا ببخش٬ مجنون خوبي برايت نبودم...

از من به من نزدیکتر تو!!!

shaghayegh56 — Tue, 08 Jan 2008 10:06:18 GMT

از تو مهربان تر کیست که دردهایم را با او در میان یگذارم و زخمهای دلم را پیش رویش بشمارم؟

از تو آیینه تر کیست که هزار توی روحم را به من نشان دهد، بی آنکه سرزنشم کند؟

در روزهایی که ابرها بی وقفه بالای سرم راه می روند، جز تو چه کسی زیر درخت بید می ایستد و برایم ترانه می خواند؟

در شبهایی که ماه و ستارگان و آتشکده ها و فانوسها هر یک به سویی می گریزند، جز تو چه کسی شمعی در دلم روشن میکند؟

خوبا!

مرا به خاطر همه نامه هایی که برای تو ننوشته ام، ببخش!

مرا به خاطر همه آوازهایی که برای تو نخوانده ام ،ببخش!

مرا به خاطر همه لبخندهایی که زندانی کرده ام و از تو دریغ داشته ام، ببخش!

من می توانستم در یک بعد از ظهر زیبا شاخه ای گل به تو بدهم، اما پاییز اجازه نداد.

من می توانستم کوزه هایت را پر از موج کنم، اما طوفان از راه رسید و موجها را با خود برد.

من می توانستم در یک صبح تازه و معطر سرم را روی شانه هایت بگذارم و گریه کنم، اما غرورم نگذاشت!

بهترینا!

صدایم را ببخش! لبهایم را ببخش! اشکهایم را ببخش!

از تو مهربان تر کیست که سرگذشت دستهایم را برایش بنویسم و از فاصله ها گله کنم؟

از تو آیینه تر کیست که قامت بر قامتش بایستم و احوال دلم را بپرسم؟

shaghayegh56 — Fri, 28 Dec 2007 18:13:41 GMT

درآنجا برفراز قله‏ي كوه

دوپايم خسته از رنج دويدن

به خود گفتم كه در اين اوج ديگر

صدايم را خدا خواهد شنيدن

به سوي ابرهاي تيره پر زد

نگاه روشن اميدوارم

زدل فرياد كردم كاي خداوند

من اورا دوست دارم دوست دارم

صدايم رفت تا اعماق ظلمت

به هم زد خواب شوم اختران را

غبارآلوده و بي‏تاب كوبيد

در زرين قصر آسمان را

ملائك با هزاران دست كوچك

كلون سخت سنگين را كشيدند

زطوفان صداي بي‏شكيبم

به خود لرزيده بر ابري خزيدند

خدادر خواب رويابار خودبود

به زير پلك‏ها پنهان نگاهش

صدايم رفت و با اندوه ناليد

ميان پرده‏هاي خوابگاهش

صدا صدبار نوميدانه برخاست

كه عاصي گردد و بر وي بتازد

صدا مي‏خواست تا با پنجه‏ي خشم

حريم خواب اورا پاره سازد

صدا فرياد مي‏زد از سر درد

به هم كي ريزد اين خواب طلايي

من اينجا تشنه‏ي يك جرعه‏ي مهر

تو آنجا خفته بر تخت خدايي

ولي اينجا به سوي آسمانهاست

هنوز اين ديده‏ي اميدوارم

خدايا اين صدا را مي‏شناسي

من اورا دوست دارم دوست دارم

shaghayegh56 — Fri, 21 Dec 2007 17:40:34 GMT

لا لا لا لا نخواب سودي نداره همون بهتر که بشماري ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه که ماه غصه اش نشه تنها بيداره

لا لا لا لا نخواب ميدون جنگه دست هر کي مي بيني يه تفنگه

يه عمره دور چشماش گشتم اما نفهميدم که اون چشما چه رنگه

بشين بازم دعا کن واسه اونکه ما رو اينجا گذاشت تنهاي تنها

لا لا لا لا نخواب اون راه دوره ،خدا مي دونه که حالش چه جوره

توي خلوت مي گم اينجا کسي نيست خدايیش که دلم خيلي صبوره

لا لا لا لا نخواب تيره اس چراغم مثه آتشفشان مي مونه داغم

به جون گلدونا کم غصه اي نيست هزار شب شد نيومد باز سراغم

لا لا لا لا نخواب خواب که دوا نيست دل ديوونه داشتن که خطا

مي گن دست از سرش بردار نمي شه آخه عاشق شدن که دست ما نيست

لا لا لا لا نخواب تنها مي مونم کمک کن قدر چشماتو بدونم

چرا چشمات پر خشم عزيزم مگه من مثله اون نامهربونم

لا لا لا لا نخواب سرما تو راه هميشه عمر خوشبختي کوتاه

ميگن با يه فرشته اونو ديدن دروغه جون دريا اشتباه

لا لا لا لا نخواب تنهايي زرده اگه طولاني شه مثله يه در

اگه چشم انتظار باشي که هيچي دروغ مي گي به دل که بر ميگرده

لا لا لا لا نخواب اشکت ذلاله مثه بارون، پاي نخل وصاله

منو تو هم شب و هم قلبو کشتيم ولي اون چي چقدر اون بي خياله

لا لا لا لا نخواب دنيا خسيسه واسه کم آدمي خوب مي نويسه

يکي لبهاش تو خوابم غرق خنده اس يکي پلکاش تو خوابم خيسه خيسه

لا لا لا لا نخواب اينجا سياهي پره اما تو تنگ قصه ماهي

اوني که ماها رو بيدار نگه داشت الهي خواب باشه الهي

لا لا لا لا نخواب تا اون بخوابه بشين انقدر تا که خورشيد بتابه

زموني که يقين کردي بيدار شد بخواب با ياد عکسي که تو قابه

لا لا لا لا بخواب بيداره حالا ديگه بايد بخوابي پس لا لا لا لا

بخواب ديگه تو مي توني بخوابي ببين خورشيد اومد بالاي بالا

لا لا لا لا اينم بود سرنوشتم اين از امروزم و اين از گذشتم