 بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟
برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ به بارگاه خدا می برند روح مرا برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ درون گور، خودم را بچشم می بینم در آرزوی ندیدن چقدر باید داد؟ مرا از این قفس زندگی رها نکنید بخاطر نپریدن چقدر باید داد؟ بدان که گرگ صفت نیستم ، من انسانم ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ در این زمانه که نان آبروی انسانهاست برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ صدای پای نبودن، صدای قلب من است برای نغمه شنیدن، چقدر باید داد؟ درون سینه اگر جای زندگی خالی ست بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟ |
گل سنگ
ساز ناکوک!
کار از يقين گذشته و مشکوک ماندهای در ازدحام آينه،متروک ماندهای در پنجهای که با دل تو شور میزند مانند ساز مشقی ناکوک ماندهای شبها ستاره با تو به افلاک میرسيد خاکستر شهابی و مفلوک ماندهای وقتی زمان رويش انديشه می رسد در کشتزار حادثهها پوک ماندهای من با تمام آنچه توئی عاشق توام حتی اگر به من،به تو،مشکوک ماندهای...
|+| نوشته شده توسط شقایق در شنبه هفدهم آذر 1386 و ساعت 22:22 |
|
