 بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟
برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ به بارگاه خدا می برند روح مرا برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ درون گور، خودم را بچشم می بینم در آرزوی ندیدن چقدر باید داد؟ مرا از این قفس زندگی رها نکنید بخاطر نپریدن چقدر باید داد؟ بدان که گرگ صفت نیستم ، من انسانم ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ در این زمانه که نان آبروی انسانهاست برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ صدای پای نبودن، صدای قلب من است برای نغمه شنیدن، چقدر باید داد؟ درون سینه اگر جای زندگی خالی ست بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟ |
گل سنگ
معجزه!
از کفر من تا دین تو راهی به جز تردید نیست دلخوش به فانوسم نکن اینجا مگر خورشید نیست؟ با حس ویرانی بیا، تا بشکند دیوار من چیزی نگفتن بهتراز تکرار طوطی وار من بی جستجو ایمان ما از جنس عادت می شود حتی عبادت بی عمل وهم سعادت می شود با عشق آن سوی خطرجایی برای ترس نیست در انتهای موعظه ، دیگر مجال درس نیست کافر اگر عاشق شود بی پرده مومن می شود چیزی شبیه معجزه با عشق ممکن می شود
|+| نوشته شده توسط شقایق در جمعه نهم آذر 1386 و ساعت 15:53 |
|
