 بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟
برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ به بارگاه خدا می برند روح مرا برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ درون گور، خودم را بچشم می بینم در آرزوی ندیدن چقدر باید داد؟ مرا از این قفس زندگی رها نکنید بخاطر نپریدن چقدر باید داد؟ بدان که گرگ صفت نیستم ، من انسانم ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ در این زمانه که نان آبروی انسانهاست برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ صدای پای نبودن، صدای قلب من است برای نغمه شنیدن، چقدر باید داد؟ درون سینه اگر جای زندگی خالی ست بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟ |
گل سنگ
می روم چون تو میخواهی!
دلم را امانت به هنگام رفتن ، به جای دلت میگذارم و من هم دلت را که نه سنگی دل نما را به جای دل خون خود میگذارم و حالا دگر رفتهام من تو پر التهابی و بی تاب از رفتن من ولی من و این قلب سنگی به آسودگی راه طی مینماییم برو با دل پر ز خونم مدارا کن ای دوست که من قصد پس دادن این امانت ندارم
|+| نوشته شده توسط شقایق در جمعه چهارم آبان 1386 و ساعت 16:41 |
|
