 بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟
برای خوب دویدن چقدر باید داد؟ به بارگاه خدا می برند روح مرا برای دیر رسیدن چقدر باید داد؟ درون گور، خودم را بچشم می بینم در آرزوی ندیدن چقدر باید داد؟ مرا از این قفس زندگی رها نکنید بخاطر نپریدن چقدر باید داد؟ بدان که گرگ صفت نیستم ، من انسانم ولی برای دریدن چقدر باید داد؟ در این زمانه که نان آبروی انسانهاست برای قلب خریدن چقدر باید داد؟ صدای پای نبودن، صدای قلب من است برای نغمه شنیدن، چقدر باید داد؟ درون سینه اگر جای زندگی خالی ست بگو برای تپیدن چقدر باید داد؟ |
گل سنگ
آسمانم!!!
آسمان اشک مریز دست من پر شده از آب دو چشم صورتم پر شده از آتش خشم ز چه می نا لی تو!؟ اشکها مال من است باد و باران اگر چه ز توست ولی... آه و دلتنگی قبل از باران همگی مال من است من زاده دامان غمم! هیچ کسم نیست جز اشک در این غمکده فریاد رسم نیست ای درد بیازار مرا هرچه توانی خوش باش که می میرم و کس داد رسم نیست |+| نوشته شده توسط شقایق در شنبه سی ام تیر 1386 و ساعت 12:39 |
|
