| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
دلم ِ من خیلی گرفته، تا قیامت وا نمیشه میدونم تنهاتر از من روو زمین پیدا نمیشه دل ِ من گرفته از اومدن ِ تو ! دیدن ِ دوباره و دلبستن ِ تو ! دوباره اومدنت مثل ِ یه درده گریه ی ابر به کویر ِ خشک و زرده! وقتی محتاج ِ تو بودم تو کجا گمشده بودی؟ حالا برگشتی که از من مونده خاکستر و دودی! خون ِ گرم شعله بودی ولی افسوس توی قلب ِ سرد ِ خاکستر چکیدی مرهم ِ زخمای کهنه ام تو بودی تو! من دیگه تموم شدم تو دیر رسیدی... تو دیر رسیدی. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 22 بهمن1387ساعت 4:1 بعد از ظهر توسط شقایق |
|
|
می روی تا با نبودن عشق را پرپر کنی؟ می روی با اشک حسرت دیده ام را تر کنی؟ آن همه گفتی نگاهم با نگاهت زنده است! من نباشم می توانی روزها را سر کنی؟ در نبودت گریه کردم، آینه احساس کرد! آینه شو، گریه ام را حس کنی، باور کنی. سبز در عشقت شدم کم کم تو دانستی ولی، عاقبت می خواستی در فلب من خنجر کنی. بعد تو در سینه نامت می شود یک خاطره، کاش می شد قصه ی عشق مرا باور کنی. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 7 بهمن1387ساعت 1:9 بعد از ظهر توسط شقایق |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
تنهاترين ماندم , وقتي تو رفتي
زخم زمين ماندم , وقتي تو رفتي افسرده حالم و آرام! چون خلوت مرداب من بي طنين ماندم،وقتي تو رفتي بر شانه هايم ريخت برف زمستاني سرد و غمين ماندم,وقتي تو رفتي دلگير دلگيرم از کوچه ها , از شهر بي همنشين ماندم , وقتي تو رفتي.... تنهاترين ماندم وقتي تو رفتي … |
|
RSS
|
