تک تک ترانه هامو مي نويسم واسه تو
ابر احساسم و بارون خيسِ خيسم واسه تو
زندگيم يه شور و حالی داره از عطر تنت
از شقايق رمز عشق و من مي پُرسم واسه تو
اي تو تک ستاره شبِ سياه و ظلمتم
بي تو هر شب غمي سنگين مي شينه تو غربتم
تو بمون پيشم هميشه که به عشق بودنت
همه عاشقونه هام با تو ميان به خلوتم
تويي اون عزيزترين خاطره رها شدن
ياد يک شب زير بارون بي خيال قدم زدن
بودنت مثل يه رويا واسه من غنيمته
هرگز اين روياي عاشقانه رو بهم نزن
مي شه با تو زندگي رو به فضاي قصه برد
همه گذشته ها رو به فراموشي سپرد
با يه حرف خيلي ساده مي شه باز عاشق شد و
مي شه با يه بوسه شيرين در آغوش تو مُرد
تن تو تنها پناهه واسه خواب گريه هام
از همه دنيا فقط همين يکي مونده برام
اگه تو يه روز بخواي سفر کني از پيش من
هر کجا بخواي بري همراه تو منم ميام
واژه ها خيلي کمن، براي از تو گفتنم
اوني که هميشه عاشق تو بود و هست منم
گرچه من هيچي ندارم که ببازم ولي باز
واسه خاطر تو دست به هر قماري مي زنم.

مگر نمي توان بدون تو نيز عاشق شد؟...راستي! آنوقت اينکه عشق نمي شود...باز تنها شدم؟...ولي نه!!!ميتوانم تنهايي عاشق باشم، بدون تو!

مگر اشکالي دارد من براي خودم عشق بورزم و تو هم اين را نداني؟

همين که حضورت را سايه گستر مي کني بر روح نوشته هايم...برايم کافي ست...!پس  خوش آمدي به کلبه تنهاييم!

باز هم به اينجا مي آيي؟...من همچنان منتظرم.

زیر سقف مهتاب بیدار شدم، تازه شدم و حرفهایی نو به ذهنم هجوم آورد.

از دیوارهای بتونی گذشتم و دلم را به دست تو رساندم تا رشته های دوستیمان

پا بگیرد و عشقمان شکوفه دهد...

برای عاشق شدن حاضری؟