ندارد چشم من تاب نگاه صحنه سازی ها

من یکرنگ بیزارم از این نیرنگ بازی ها

زرنگی نارفیقا نیست این، چون باز شد دستت

رفیقان را ز پا افکندن و گردن فرازی ها

تو چون کرکس، به مشتی استخوان دلبستگی داری

بنازم همت والای باز و بی نیازی ها

به میدانی که می بندند پای شهسواران را

تو طفل هرزه پو، باید کنی این ترک تازی ها

تو ظاهر ساز و من حق گو، ندارد غیر از این حاصل

من و از کس بریدن ها، تو و ناکس نوازی ها!