به رسم عادت دیرینه مان اگر بازگشتی ... اگر نفسی بود ...
دیگربار از معجزه سخن خواهیم گفت!
معجزه ای که در شفا نیست. در پذیرش واقعيتهاست ...
مگر نمی گفتی که همه چیز در جهان برای رساندن آدمی به آرامش است ...
شاید رنــــج نیز ...
:
"آغاز اگر چه بی خبری بود
رنج سفر که بی سببی نیست
...
لبخنده ای بزن
شاید
پرده بگسلد
ورنه
همیشه گریه تو باقی است" - شاملو

گل سنگ یکساله شد!

آسمان را به سر اين همه زندان نزنيد

زخم ها بر دل اين خانه ي ويران نزنيد

همه در دخمه ي تاريكي ِ خود گم شده ايد

حرف يك شهر چراغاني و تابان نزنيد

ترس در باورتان نعره كشان مي تازد

راه بر كوچه ي شيران و دليران نزنيد

پهلوانان همه در پاي شما خاك شدند

دست بر حرمت ِ افسانه ي دستان نزنيد

دختر عشق كه بدنام شما بود گريخت

لاف مجنونگري و مردي و وجدان نزنيد

چنگتان در پي ِ يك ذرٌه صدا سنگ شده ست

چنگ بر صورت ِ يك مرغ ِ غزلخوان نزنيد

بيش از اين طعنه به خود ، طعنه به ياران نزنيد

ننگ بر دامن پوسيده ي انسان نزنيد

رفتنت آغاز ویرانی ست حرفش را نزن!

ابتدای یک پریشانی است حرفش را نزن

 
آرزو داری که دیگر بر نگردم پیش تو؟

راهمان با این که طولانیست حرفش را نزن

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا؟

دل شکستن کار آسانیست حرفش را نزن

خورده ای سوگند روزی عهد مارا بشکنی؟

این شکستن نا مسلمانیست حرفش را نزن

حرف رفتن می زنی وقتی که محتاج تو ام؟

رفتنت آغاز ویرانیست حرفش را نزن